«دوازده، سیزده ساله بودم، دنیا را نمیشناختم. کی دنیا را میشناسد؟ این توده بی شکل مدام در حال تغییر را که دور خودش میپیچد و از یک تاریکی میرود به طرف تاریکی دیگر. در این فاصله، ما بیش و کم رویا میبافیم، فکر میکنیم میشود سرشت انسان را عوض کرد ...
- غزاله علیزاده
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.